سال هاست که مدارس سنگی و ناایمن خوزستان در سایه بی توجهی مانده است و علیرغم وعده های متعدد، هنوز وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی مدارس اقدام موثری برای جمع آوری این مدارس انجام نداده اند. وضعیتی که دانش آموزان و معلمان مناطق محروم را هر روز در معرض خطر قرار می دهد و لزوم مداخله فوری و جدی مدیران آموزشی را یادآور می شود.
به گزارش گروه اجتماعی سارین ، مدارس سنگی و ناایمن مناطق محروم استان خوزستان سال هاست که در سایه بی توجهی مسئولان استانی قرار دارند و علیرغم وعده های داده شده برای جمع آوری مدارس سنگی، هنوز این وعده ها عملی نشده و دانش آموزان و معلمان نمی توانند در زیر سقف مدرسه، شرایطی را برای مدرسه ناایمن به وجود بیاورند. برای وزارت آموزش و پرورش نقش محوری در ساماندهی و جمع آوری مدارس سنگی داشته باشد تا تلخی این مدارس برای دانش آموزان شیرین شود.
مشکل مدارس چوبی و سنگی در مناطق محروم کشور به ویژه در مناطق و شهرستان های کوهستانی استان خوزستان یکی از موضوعاتی است که از سال ها قبل به دغدغه اصلی فعالان این حوزه تبدیل شده است، اما وعده راه حل اساسی و اساسی در آرشیو متولیان امر بر روی کاغذ گذاشته شده و عملاً نشان از سرعت بالای سازماندهی در رفع این مشکل نبوده است. مسئولیت ساخت و تجهیز امکانات مدرسه را بر عهده دارد.
مناطق روستایی اندیمشک، دزفول، گتوند، لالی، ایذه، مسجد سلیمان، باغملک، دزپارت، صیدون، اندیکا، لالی و برخی دیگر از شهرستان های استان خوزستان همچنان درگیر مدارس کاپری، سنگی و کانکسی هستند. بدون شک در چنین شرایطی داشتن ابتدایی ترین خدمات آموزشی از جمله مدرسه استاندارد و کمی ابتدایی برای شرایط آب و هوایی خوزستان یکی از مهم ترین دغدغه های دانش آموزان است. او باید بیشتر یاد بگیرد و باسواد شود و اگر این دانش آموز از این مرحله فراتر از خواندن و نوشتن ظاهر شود، می توان به آینده تحصیلی او امیدوارتر بود و راه های جدیدتری در علم و دانش برای او در نظر گرفت.
موضوع مدارس غیراصولی «سنگی، کانکسی و کاپری» سالهاست که سوژه اصلی رسانه ها و فعالان اجتماعی بوده است. مدارسی که نباید در سیستم آموزشی کشور جایگاهی برای آنها قائل شد، اما شاهد هستیم که چنین مدارسی همچنان در محروم ترین مناطق و البته با استعداد در کشور خودنمایی می کنند. چنین امکاناتی قطعاً انگیزه دانش آموزان را برای مطالعه کاهش می دهد زیرا در ذهن آنها مقایسه می شود و حس تبعیض به آنها دست می دهد که به تنهایی می تواند پیشرفت آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
بنابراین؛ این سوال در ذهن ایجاد می شود که نقش اداره کل نوسازی مدارس استان خوزستان در رفع مشکلات موجود چه بوده است و مدیرکل مربوطه از مدارس روستاهای دورافتاده شهرهایی مانند ایذه، مسجد سلیمان، دزفول، باغملک، صیدون، اندیکا، لالی و سایر شهرهای شمالی استان خوزستان بازدید کرده به طوری که چندین بار در مدارس کاگزی، کانکسی و سایر شهرهای شمالی خوزستان احساس می شود. درد معلمان، دانش آموزان و خانواده های دغدغه مندشان در این مدارس غیراستاندارد؟
وجود مدارس سنگی ناایمن و غیراستاندارد نارضایتی معلمان و دانش آموزان را به همراه داشته است، مدارسی که سال هاست وعده برچیده شدن آن ها داده می شود، اما در عمل اتفاق خاصی نیفتاده است و مسئولان استانی به ویژه مدیرکل نوسازی استان بیکار ایستاده اند و سنگ هایی را تماشا می کنند که خدای ناکرده با جان دانش آموزان و معلمان روزی بازی کند. البته باید از زحمات و رایزنی های جناب آقای مدیرکل تشکر کرد، نه برای ریشه کنی مدارس سنگی، که خود را در جایگاه مدیرکل نگه داشت! ای کاش به همان اندازه که برای ماندگاری خود آسمان و ریسمان را به هم بافته است برای حل مشکلات دانش آموزان مناطق محروم وقت بگذارد.
اکنون در فصل سرما هستیم و مناطق کوهستانی خوزستان در روزهای آینده تحت تاثیر برف و طوفان قرار خواهد گرفت، برفی که تا پشت بام مدارس سنگی انباشته می شود و سرمای سوزان و نبود امکانات و تجهیزات مناسب دانش آموزان را خسته می کند و مدارس را برایشان زود تعطیل می کند، تعطیلی که شاید آرزوهایشان را فراموش کند، رویاهایی که با وجودشان می توانستند ایران را غنی کنند.
اکنون؛ فعالان اجتماعی، خیرین مدرسه ساز و فعالان رسانه ای که درد مشترک دارند و می خواهند دیگر مدرسه سنگی در استان دیده نشود. خواست آنها تغییر و تحول در اداره کل نوسازی مدارس برای بهبود شرایط است. استاندار و رئیس نوسازی کشور باید حمایت های لازم را برای ایجاد تغییرات و تحولات داشته باشند. البته نمایندگان مجلس نیز می توانند با نقش نظارتی خود و با بی توجهی به لابی های گسترده جناب مدیرکل، زمینه تغییر و تحول را فراهم کنند تا شاید دیگر شاهد مدارس سنگی و بحران زا نباشیم.
منبع : خبرگزاری snn