به گزارش سایت الملآنلاین، در روز عاشورا، عمر سعد با پرتاب تیری به سمت قرارگاه امام حسین (علیه السلام) جنگ را آغاز کرد. یسار، موکل زیاد بن ابی سفیان و سالم، موکل عبید الله بن زیاد، به میدان رفتند و تقاضای مصالحه کردند. حبیب بن مظاهر و بریر بن خضیر برخاستند. اما امام حسین (علیه السلام) اجازه ورود به میدان را نداد. عبدالله بن عمیر با اجازه امام به میدان رفت و از او پرسیدند: تو کیستی؟ خودش را معرفی کرد. گفتند: ما تو را نمی شناسیم; زهیر یا حبیب یا بریر به جنگ ما بیایند.
به یاسار که پیشاپیش او بود گفت: جنگ تو از آنها حاصل نمی شود مگر اینکه بهتر از تو باشد. سپس به او حمله کرد و او را از پا درآورد. در همین حال سالم به او حمله کرد. یاران حسین علیه السلام فریاد زدند تا عبدالله را از حمله او آگاه کنند، اما عبدالله نفهمید، سالم او را زد. عبدالله با دست چپ جلویی ضربه خورد و انگشتانش قطع شد. سپس عبدالله به او حمله کرد و با یک ضربه او را کشت.
بنابراین همسرش م. او یک شوت عمودی زد و به سمت آن رفت.
- عبدالله می خواست او را به خیمه برگرداند، اما او لباس شوهرش را در دست داشت و گفت: تو را رها نمی کنم تا با تو شهید شوم. در این حال امام حسین علیه السلام او را صدا زد و فرمود:
- خداوند از طرف خانواده به شما اجر بدهد. برگرد که خدا تو را بیامرزد و با زنان بنشین، زیرا زنان لازم نیست که بجنگند.» پس نزد زنان بازگشت.
- پیش از ظهر عاشورا، شمر بن ذی الجوشان که فرمانده جناح چپ لشکر کوفه بود، به همراه زیردستان به لشکر امام حمله کرد. در این حمله هانی بن ثابت و بکر بن حی التیمی عبدالله بن عمیر به شهادت رسیدند. به گفته طبری، وی دومین شهید کربلاست (الطبری، تاریخ الامم و الملوک، 1387ق، ج 5، ص 436).
- پس از شهادت عبدالله، همسرش هانیه بر بالین او آمد و در حالی که مشغول نظافت سر و صورت عبدالله بود، رستم خادم شمر بن ذوالجوشان به فرمان این زن به شهادت رسید (ج 5). ، ص 438.9).
- می گفتند اولین یا تنها شهید واقعه کربلا بود. (السماوی، شیخ محمد، ابصار العین فی انصار الحسین علیه السلام، 1419ق، ج 1، ص 227.)
منبع: نمناک
sadonline به نقل از سارین